Home >>> Bezinning >>> Bezinning >>> De wanhoop nabij
PDF Afdrukken E-mail

De wanhoop nabij

Wanneer mensen de boodschap krijgen dat zij ongeneeslijk ziek zijn is het aanvankelijk alsof het tegen iemand anders gezegd wordt. Naderhand beseffen zieken dat het over hun zelf gaat. Bij velen zie je dan ook een kracht opkomen: dat wil ik niet en ik vecht er voor dat ik in leven blijf. Een goed teken dat men zich niet gewonnen wil geven aan de dood. Op alle mogelijke manieren probeert men dat tegen te houden. Het raadplegen van mensen die je hoop kunnen geven, hoort daar ook bij.

Jezus is geen geneesheer, maar bezit door God genezende kracht. De overste van een synagoge Jaïrus, wendt zich in wanhoop tot Jezus: mijn dochtertje ligt op sterven, kom haar de handen opleggen, zegt hij. Wanhoop en geloof liggen in elkaars verlengde. Het een brengt je naar het ander. Dat is ook het geval bij de vrouw die twaalf jaar lang aan bloedvloeiing leed. Alleen durft zij voor haar geloof niet uit te komen en raakt ongezien de mantel van Jezus aan en voelt genezing. Maar het ontgaat Jezus niet dat er een kracht van Hem uitging die mensen beter maakt. Hij vraagt om voor het geloof in Hem uit te komen. De overste van de synagoge doet dat en ervaart hoe door het geloof in Jezus zijn dochter het leven herkrijgt.

 

Ook voor ons is het belangrijk om dat geloof als anker te zien. Weerloos ronddobberen op het water leidt tot niets, vastgepakt worden en bijstand ontvangen geeft je het leven terug. Geloof is de belangrijkste stap. Daarna gebeuren dingen vanzelf.

Laatst aangepast op vrijdag, 22 juni 2018 19:43