Home >>> Bezinning >>> Bezinning >>> Geen dienaars, maar vrienden
PDF Afdrukken E-mail

Geen dienaars, maar vrienden

We zijn steeds meer ingesteld op zelfredzaamheid. Bij feestelijke gelegenheden staat er een tafel klaar waar volop eten en drinken staat. De gastvrouw wijst er naar en zegt: "Neem maar waar je zin in hebt". Bedienen is een cultuur die steeds meer aan het verdwijnen is. Wat je zelf kunt doen moet je ook maar zelf doen. Toch zijn er ook nog altijd mensen die de ander met plezier van dienst zijn. Ik denk aan een koster die op tijd aanwezig is om kleren klaar te leggen en datgene wat voor de eucharistie nodig. Of misdienaars en acolieten die er voor zorgen dat in dienstbaarheid een eucharistie meer uitstraling krijgt. Natuurlijk kan een pastoor alles zelf doen, maar wanneer anderen hun diensten aanbieden is daarin meer gemeenschapsgevoel voelbaar.

De betrokkenheid van de een op de ander wordt door Jezus liefde genoemd. Er zijn voor de ander geeft warmte aan het leven. Jezus noemt zijn leerlingen geen dienaars, maar vrienden. Hiermee plaatst Hij zich zelf niet boven de leerlingen, maar geeft samen met hun invulling aan het leven. Het doet ons denken aan de spreuk: Jezus redt "het niet alleen". Wij hebben Hem nodig en Hij heeft ons nodig.

Onze samenleving verkilt wanneer alleen economen betrokken worden bij beleid. De kerken gaan uit van een ander samenlevingsmodel: heilseconomie. Mensen wordt gegund dat hun gaven en tijd gebruikt worden en zo groeit meer levensgeluk en zingeving aan het bestaan dan alleen bedrijven zien waar de winst groeit, maar mensen aan de kant worden geschoven omdat ze overbodig zijn. Waar de een de ander met vriendelijkheid tegemoet treedt ontstaat een wereld waarin liefde het wint van de 'struggle for life".